ايين و جشن نوروز در دربار قاجاريان چنين برگزار ميشد . سلام عام نوروز در تخت مرمر واقع در كاخ گلستان تهران منعقد ميگرديد. يك روز پيش از عيد نوروز به وسيله رئيس  تشريفات دربار از سران طبقات مختلف دعوت به عمل مي امد كه يك ساعت قبل از تحويل سال در ان محل حضور به هم برسانند و در ايين باشكوه عيد نوروز شركت نمايند. دوستعلي خان معبر الممالك در كتاب " زندگاني خصوصي ناصر الدين شاه" جريان برگزاري جشن نوروز و ايين سلام عام را در كاخ مرمر چنين شرح داده است:

از چند گام به در ورود تالار مانده سفره سپيد رنگ بزرگي گسترده بساط هفت سين را روي ان مي چينند دامنه ان تا شاه نشين وسيعي كه تخت مرصع فتحعلي شاه در ان قرار داشت كشيده ميشد. روي تخت مسندي(تكيه گاه) زربفت كار هندوستان ميگستردند . روي ان تشكي نهاده پارچه اي مرواريد دوزي  رويش ميكشيدند و كنارش دو متكاي جواهر دوزي با ريشه و منگوله هاي مرواريد قرار ميداند. چهار شمعدان مرصع كه داراي اويزه هاي درشت از سنگ هاي قيمتي بودند در چهار گوشه تشك گذاشته شمع هاي ان را ما افروختند . خواه روز خواه شب ساير جار ها و چهل چراغ ها را نيز روشن ميكردند و مجلس شكوه عجيبي به خود گرفته . جواهرات و نشان هايي كه به سينه حضار نصب بود در پرتو چراغ ها درخشندگي مخصوص پيدا ميكرد. در شاه نشين هاي اطراف تخت روساي ايل قاجار با سردار هاي ترمه و شمشير بسته با لباس هاي رسمي مي ايستادند. در يك طرف هفت سين سران سپاهي با نيم تنه هاي سپيد شلوار قرمز و يراق دار صف اراسته و در راس انها نايب السلطنه قرار ميگرفت. در طرف ديگر مستوقيان با شال و كلاه و جبه هاي ( بالا پوش جامه ي بلند و گشاد) ترمه و چاقچور هاي ( شلوار گشاد و بلند و كف دار) قصب ( نوعي پارچه ي ظريف كه از كتان نرم يا حرير مي باند. در مصر قصب به معني پارچه ي زربفت است و پرده ي كعبه را كه زربفت است " قصب " مي نامند) سرخ ايستاده و مستوفي الممالك با جبه مفتول دوزي مقدم بر همه جاي مي گرفت. بين دو صف مزبور راهي باريك تا شاه نشين بزرگ باز بود. طرفين تخت به طور نيم دايره شاهزادگان با لباس هاي سياه ايستاده هر يك يكي از وصله هاي طلا و جواهر نشان سلطنتي را از قبيل : شمشير – خنجر – گرز و سپر به دست مي گرفتند. نزديك تخت صدر اعظم با جبه و شمسه ( انچه كه از فلز به شكل خورشيد سازند و در بالاي قبه و مانند ان نصب مي كنند) صدارت ايستاده وزار و اعيان زير دست وي قرار ميگرفتند. علمه خلوت ( خدمتكاران اندروني) و پيش خدمت هاي مخصوص در يكي از شاه نشين هاي نزديك تخت گرد مي امدند. خطيب الممالك و منجم باشي روبروي تخت ايستاده اطبا و بعضي از اروپايي هايي كه بنا به درخواست به تماشا مي امدند پشت انها قرار مي گرفتند. جمعي از علما نيز مي امدند و بعضي از خواص انها به تخت بر امده در كنار مسند شاه مي نشستند و بقيه در پاي تخت قرار ميگرفتند. منشي الممالك با دو نفر ديگر سيني هايي بر دست مقابل تخت مي ايستادند . سيني هاي مزبور پر از شاهي سپيد بود كه مقداري دو هزاري طلا و قدري برنج و ارد در هم ريخته بودند. تا پس از تحويل سال نو انها را برابر حضار ببرند. سيني هاي محتوي كيسه هاي عيدي را پاي تخت ميگذاردند اعضاي خزانه هم كنار ان مي ايستادند تا در موقع به حضور ببرند. كيسه هاي مزبور از تافته قرمز و بر چهار قسم بود:

1-  يكصد كيسه محتوي پنج تومان شاهي سفيد و پنج اشرفي.

2-  پانصد كيسه محتوي سه تومان شاهي سپيد و پنج پنجهزاري زرد.

3-  پانصد كيسه محتوي سه تومان شاهي سپيد و پنج دوهزاري زرد.

4-  سه هزار كيسه محتوي سه تومان شاهي سپيد.

يك ربع به تحويل سال مانده پرده دار پرده را بالا گرفته و به اواز بلند ورود شاه را خبر مي داد. همان لحظه گفت و شنود و غلغله اي كه ميان حضار بر پا بود به سكوت محض مبدل ميگشت و نظاميان در حال احترام ايستاده و بقيه سر تعظيم فرود مي اوردند. پيشا پيش ايشيك اقاسي باشي (رئيس تشريفات) با جبه و شال و كلاه و عصاي مرصع ( زرفشان) با اعتماد الحرم كه قدش در درازي ضرب المثل بود مي امدند. انگاه شاه غرق در جواهرات و نشان هاي سلطنتي با چهره گشاده و لب هاي متبسم وارد و با قدم هاي اهسته از ميان صفوف گذشته بر تخت مي نشست. ولي بنا بر احترام اقايان علما بر صندلي مرصعي كه روي تخت بود نمينشست و روي مسند زربفت جا گرفته شمشير جهانگشاي نادري را روي زانو مي نهاد. گروهي از خواجه سرايان و خواص كه به دنبال شاه امده بودند در كنار قرار مي گرفتند. پس از جلوس شاه خطيب الممالك از صف مقابل خارج شده و نزديك تخت امده خطبه مختصري ايراد مينمود و چون به نام مبارك حضرت محمد (ص) و حضرت امير (ع) و شاه ميرسيد سرها به تعظيم خم ميشد. بعد از پايان خطبه منحم باشي ساعت به دست پيش مي امد و اندك زماني خيره به صفحه ان نگريسته و به محض حلول سال نو مي گفت: به مباركي و ميمنت و اقبال وجود مسعود در اين ثانيه افتاب به برج حمل تحويل گرديد. فورا شيپورچي كه در بيرون منتظر ايستاده بود باد به شيپور كرده و در ميان مشق توپ هاي تحويل سال به صدا در مي امد. شاه نخست به علما و بعد به ساير حضار تبريك مي گفت انگاه قران مجيد را به دست گرفته صفحه اي تلاوت مي نمود. سپس نظام الاسلام برابر شاه زانو زده اندكي از تربت مخصوصي كه در بسته تميزي بود در اب ريخته تقديم مي داشت و شاه ان را لاجرعه مينوشيد و به دادن كيسه هاي عيدي به علما مي پرداخت. چون علما بيرون ميرفتند چند دسته موزيك كه اطراف حوض جلو موزه ايستاده و به احترام علما خاموش بودند به نواختن اهنگ هاي دلكش در ما امدند. در اين وقت شاه از تخت  به زير امده بر صندلي قرار ميگرفت نخست به شاهزاده ها و برادرها ي خود سپس به روساي لشكري ئ مستوفيان و بالاخره به باقي حضار عيدي مي داد و با هر يك به فراخور حال صحبت مي داشت انها نيز سپاسگزاري مينمودند و كيسه ها را بوسيده بر سر مينهادند. مجلس جشن نوروز يا سلام عام از سه تا چهار ساعت به طول مي انجاميد . پس از ان مراسم جشن پايان مي يافت.